Nierówne tynki, pęknięcia, krzywe narożniki czy zapadnięty strop to problem, z którym mierzy się większość osób remontujących mieszkania z rynku wtórnego lub domy budowane w czasach, gdy tolerancje wykonawcze były pojęciem dość elastycznym. Zamiast skuwać wszystko do gołego muru i zaczynać od nowa, można te wady po prostu ukryć. Czasem wystarczy odpowiednia technologia wykończenia, a czasem zabawa fakturą i światłem, która odwraca uwagę od tego, co pod spodem.

Na ścianach najskuteczniejsze są powłoki, które same w sobie mają strukturę. Tynk mineralny o grubym ziarnie, gładź z dodatkiem mikrowłókien czy beton architektoniczny kładziony warstwą kilka milimetrów niwelują drobne odchylenia lepiej niż gładź szpachlowa, bo nie wymagają idealnie równego podłoża. Jeśli różnice są większe, sensownym rozwiązaniem są płyty gipsowo-kartonowe na ruszcie — poziomuje się je niezależnie od stanu starego muru. Warto przy tym pamiętać, że każda zmiana faktury pociąga za sobą zmiany w oświetleniu, dlatego dobrze jest wcześniej zaplanować, gdzie padnie światło, a gdzie powstaną cienie. Więcej inspiracji na ten temat znajdziesz w artykule o Błyskotliwych Sposobach na Wykończenie Wnętrz z Designem Wnętrz, gdzie zebrano rozwiązania łączące estetykę z praktyką.

Podłogi rządzą się nieco innymi zasadami. Jeśli wylewka ma spadki lub zapadnięcia, najprościej położyć panele na podkładzie o zmiennej grubości albo zdecydować się na wykładzinę PCV lub winyl, które tolerują drobne nierówności. Przy większych odchyłkach sprawdzi się suchy jastrych z płyt gipsowo-włóknowych — rozkłada się go bez mokrej roboty i można na nim ułożyć niemal każde wykończenie. Deska warstwowa czy płytki wielkoformatowe wymagają już podłoża wyrównanego, więc jeśli zależy ci na takim efekcie, trzeba najpierw wylać masę samopoziomującą. Ważne, by nie zakrywać problemu kosztem wentylacji — podłoga musi oddychać, inaczej po kilku sezonach pojawi się pleśń.

Ostatni element to detale, które potrafią zdziałać więcej niż sam remont. Szerokie listwy przypodłogowe maskują szczeliny między ścianą a podłogą, a wysokie profile zamykające ukrywają krzywe krawędzie. Światło punktowe skierowane na ścianę wyciąga na wierzch każdą nierówność, natomiast światło rozproszone i skierowane w dół ją wygładza. Zamiast walczyć z niedoskonałościami, można je włączyć w projekt — betonowa ściana z rysami wygląda jak celowy zabieg, a nie fuszerka. Wystarczy konsekwencja w doborze materiałów i świadomość, że perfekcja nie zawsze jest konieczna, żeby wnętrze wyglądało dobrze.